nie piszę.

udaję,ze nie mam na to czasu,omijam to miejsce. Zostałam matką. żoną. studentką ostatniego roku.

no i co? wypełniam swoje obowiązki,gra swoje role,jednak wciąż nie czuję pełni satysfakcji.

Przyjaciele? nie istnieją. Gdy człowiek odnosi sukcesy-znikają,bo po co mają patrzeć na radość obcego? sami nie mogą wykazać żadnych swoich osiągnięć. 

Zabawy,imprezy,picie w barach i plenerach. Wracanie do domu nad ranem. Kac goni kaca.

nie bawi mnie to. Nie. Nie dlatego,że 'nie mogę'. Nie dlatego,że nie wypada bo jestem matką. Wypiłam już 'swoje'. Wypaliłam i wydałam kasę na rzeczy,które wylatywały ze mnie z prędkością światła.

teraz patrzę na przeszłość ze skwaszoną miną i myślę-jak tak można było zyć?

miewam gorsze i lepsze dni. czasami myślę o przeszłości. jednak nie zawsze chcę wszystko pamiętać. 

Ile byśmy z siebie dawali,jak bardzo byśmy w kogoś wierzyli- nic nie pomoże. I tak zostaniemy sami w swoich małych,okrojonych światach,które sami stworzyliśmy.